أنوار البهية ( نگاهى بر زندگى چهارده معصوم ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨

اشعار صفىّ حلّى

و لو تفرّق بعض من خلائفه * فى النّاس لم يبق ذو جهل و لا عزم

لو لم تطأ رجله فوق التّراب لما * غدا طهورا و تسهيلا على الامم

لو لم يكن سجد البدر المنير له * ما اثّر التّرب فى خدّيه بالوسم

فيا نجوم السّماء طوفوا بكعبته * سعدتم اذ له صرتم من الخدم

و لو تكلّف صمّ فوق طاقته * سعت اليه جبال الحلّ و الحرم

زاكى العفال و محمود الخصال * و مبذول النّوال و مختار من القدم

نصرت بالرّعب حتّى كاد سيفك ان * يسطوا به غير انسلال فى رقابهم

البدر يخبر انّ النّور مكتسب * فيه و نورك اصلىّ و ذو شمم

كفاك فخرا كمالات خصصت بها * اخاك حتّى دعوه بارئ النّسم

اشعارى از حكيم نظامى

اشعارى از حكيم نظامى

اى ختم پيمبران مرسل * حلواى پسين و ملح اوّل

اى خاك تو توتياى بينش * روشن به تو چشم آفرينش

اى سيّد بارگاه كونين * نسّابهء شهر قاب قوسين

اى صدرنشين عقل و جان هم * محراب زمين و آسمان هم

اى شش جهت از تو خيره مانده * بر هفت فلك جنيبه « 1 » رانده

سر خيل توئى و جمله خيلند * مقصود توئى ، همه طفيلند

سلطان سرير كائناتى * شاهنشهء كشور حياتى

اى كنيت و نام تو مؤبّد * بو القاسم و احمد و محمّد

اشعار صفىّ حلّى

اشعار صفىّ حلّى

صفىّ حلّى در فرازى از قصيدهء خود در مدح پيامبر صلّى اللّه عليه و آله

( 1 ) جنبيه : اسب يدك