أنوار البهية ( نگاهى بر زندگى چهارده معصوم ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٧

اثرپذيرى امام صادق عليه السّلام از قرآن ، در نماز

خورشيد رنج كشد و عرق بريزد .

آن حضرت دستور مىداد كه مزد كارگر را قبل از خشك شدن عرقش ، به او بپردازند .

اثرپذيرى امام صادق عليه السّلام از قرآن ، در نماز

اثرپذيرى امام صادق عليه السّلام از قرآن ، در نماز

روايت شده : آن حضرت در نماز ، آيات قرآن را تلاوت مىكرد ، ناگاه بىهوش شد ، وقتى كه به هوش آمد ، علّت آن را از او پرسيدند ، در پاسخ فرمود :

ما زلت اكرّر آيات القرآن حتّى بلغت الى حال كانّنى سمعتها مشافهة ممّن انزلها

: « پيوسته آيات قرآن را تكرار كردم ، تا اينكه به حالتى رسيدم كه گوئى آن آيات را از زبان خداوند نازل كنندهء آيات شنيدم » .

روايت شده : آن بزرگوار ، اشعار ابو ذر را به عنوان شاهد اندرز خود مىخواند ، و آن اشعار چنين است :

انت فى غفلة و قلبك ساه * نفد العمر و الذّنوب كما هى

جمّة حصّلت عليك جميعا * فى كتاب و انت عن ذاك ساهى

لم تبادر بتوبة منك حتّى * صرت شيخا و عظمك اليوم واهى

عجبا منك كيف تضحك جهلا * و خطاياك قد بدت لالهى

فتفكّر فى نفسك اليوم جهدا * وسل عن نفسك الكرى يا مناهى

: « تو در غفلت هستى و قلبت سرگرم ، عمر به پايان رسيد و گناهان همچنان باقى است انبوه گناهان ، عليه تو ، در نامهء عملت انباشته شده ، ولى تو از آن غافل هستى .

و براى توبه شتاب نمىكنى ، تا اينكه پير شده‌اى و استخوانهايت امروز ، سست و پوك شده‌اند .

عجبا ! از كار تو ، كه چگونه از روى جهل ، مىخندى و شادى مىكنى ، با اينكه خطاهاى تو براى خدا آشكار است .

بنابراين ، امروز با كمال جدّيت دربارهء خود بينديش ، و از خود التماس عبادت و شب‌زنده‌دارى كن ، اى صاحب انديشه ! » .