أنوار البهية ( نگاهى بر زندگى چهارده معصوم ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٩
اندرزهاى امام صادق عليه السّلام به عبد اللّه بن جندب
5 - قبل از طلوع خورشيد و قبل از غروب آن ، بر تو باد به دعا كردن ، و در دعا در اين دو وقت كوشا باش » .
د : در مورد چيزى كه از خداوند خواسته‌اى ، از ديگران خوددارى مكن ، و نگو اين چيزى است كه خدا به من نداده است ( من به كسى نمىدهم ) .
ه : دعا كن كه خداوند آنچه را بخواهد ، انجام دهد .
و : شخصى به امام صادق عليه السّلام گفت : « كار خود را بر چه چيز استوار نموده‌اى ؟ » ، در پاسخ فرمود : بر چهار چيز :
1 - دانستم كه عمل مرا غير از من انجام نمىدهد ، لذا در عمل كوشش نمودم .
2 - دانستم كه خداوند بر كارهاى من آگاه است ، لذا حيا كردم .
3 - دانستم كه روزى مرا غير از من نمىخورد ، لذا آرامش يافتم .
4 - دانستم كه آخر كار من ، مرگ است ، لذا براى آن ، آماده شدم .
اندرزهاى امام صادق عليه السّلام به عبد اللّه بن جندب
اندرزهاى امام صادق عليه السّلام به عبد اللّه بن جندب
يا بن جندب ! اقلّ النّوم با للّيل ، و الكلام بالنّهار . . .
: « اى پسر جندب ! خواب شب و گفتار روز را كم كن ، كه در پيكر انسان ، عضوى ناسپاستر از چشم و زبان نيست . مادر حضرت سليمان به او گفت : پسر جان از خواب ( بيش از ضرورت ) بپرهيز كه در آن روزى ( قيامت ) كه همهء مردم به اعمالشان نيازمندند ، فقير و محتاج خواهى شد » .
اى پسر جندب ! به آنچه كه خداوند براى تو تقسيم و مقدّر فرموده ، قناعت كن ، و جز به آنچه كه در تصرّف تو است ، نگاه ( طمعكارانه ) به چيز ديگر نكن ، و آنچه را كه به آن نمىرسى ، آرزو مكن ، زيرا آن كس كه قناعت كرد ، سير شد ، و كسى كه قناعت نكرد ، سير نشد ، بهرهء خودت از آخرتت را برگير ، و در هنگام بىنيازى ، سركش و هوسباز نباش ، و هنگام فقر ، بىتابى نكن ، ترش‌رو و درشت سخن مباش