أنوار البهية ( نگاهى بر زندگى چهارده معصوم ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٩

ماجراى هشام بن عبد الملك و امام سجّاد عليه السّلام در كنار كعبه

من معشر حبّهم دين و بغضهم * كفر و قربهم منجى و معتصم

ان عدّ اهل التّقى كانوا ائمّتهم * او قيل من خير اهل الارض قيل هم

يستدفع السّوء و البلوى بحبّهم * و يستربّ به الاحسان و النّعم

مقدّم بعد ذكر اللّه ذكرهم * فى كلّ بدء و مختوم به الكلم

لا تستطيع جواد بعد غايتهم * و لا يدانيهم قوم و ان كرموا

لا يقبض العسر بسطا من اكفّهم * سيّان ذلك ان اثروا و ان عدموا

اىّ الخلائق ليست فى رقابهم * لاوّليّة هذا اوله نعم

من يعرف اللّه يعرف اولويّة ذا * فالدّين من بيت هذا ناله الامم

ما قال « لا » قطّ الّا فى تشهّده * لو لا التّشهّد كانت لاؤه نعم « 1 »

ترجمه :

: « اين مرد كسى است كه سنگريزه‌هاى مكّه ، جاى پاى او را مىشناسند ، خانهء كعبه و بيابانهاى حجاز از بيرون حرم و داخل حرم ، او را مىشناسند .

اين فرزند بهترين همهء بندگان خدا است ، اين همان مرد پرهيزكار و پاكيزه و پاكى است كه نشانهء ( خداوند در روى زمين ) است .

اين على نام دارد ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله پدرش مىباشد ، كه نور هدايتش به گونه‌اى است كه امّتها را از گمراهى و انحراف ، به راه راست هدايت مىكند .

( 1 ) اين قصيده ، چهل و يك بيت است ( بحار ، ج 46 ص 125 ) كه 23 بيت آن در اينجا آمده است . شاعر معروف قرن نهم ، « عبد الرّحمن جامى » ، اشعار فوق را با اشعار خود به فارسى ترجمه نموده ، و اشعار فارسى او در اين مورد ، در حدود صد بيت است كه در كتاب خود به نام « سلسلة الذّهب » ذكر نموده است . در پايان مىگويد : دوستدار رسول و آل ويم * دشمن خصم بد خصال ويم جوهر من ز كان ايشان است * رخت من از دكّان ايشان است چون بود عشق عاشقان درسم * كى ز كيد منافقان ترسم ( مترجم )