أنوار البهية ( نگاهى بر زندگى چهارده معصوم ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٨

ماجراى هشام بن عبد الملك و امام سجّاد عليه السّلام در كنار كعبه

گشودند ؟ » .

هشام ، براى اينكه مردم شام امام سجّاد عليه السّلام را نشناسند و به او متمايل نشوند ، با اينكه او را مىشناخت ، گفت : لا اعرفه : « او را نمىشناسم » .

فرزدق [ شاعر حماسه‌سراى خاندان رسالت ] « 1 » در آنجا حاضر بود ، به آن مرد شامى گفت : و لكنّى اعرفه : « ولى من او را مىشناسم » .

شامى گفت : اى ابو فراس ، اين شخص كيست ؟

فرزدق ، در معرّفى امام سجّاد عليه السّلام اين قصيده را خواند :

هذا الّذى تعرف البطحاء وطأته * و البيت يعرفه و الحلّ و الحرم

هذا ابن خير عباد اللّه كلّهم * هذا التّقىّ النّقىّ الطّاهر العلم

هذا علىّ رسول اللّه والده * امست بنور هداه تهتدى الامم

اذا رأته قريش قال قائلها * الى مكارم هذا ينتهى الكرم

ينمى الى ذروة العزّ الّتى قصرت * عن نيلها عرب الاسلام و العجم

يكاد يمسكه عرفان راحته * ركن الحطيم اذا ما جاء يستلم

ينشقّ نور الهدى عن نور غرّته * كالشّمس تنجاب فى اشراقها الظّلم

بكفّه خيزران ريحها عبق * من كفّ اروع فى عرنينه شمم

مشتقّة من رسول اللّه نبعته * طابت عناصره و الخيم و الشّيم

هذا ابن فاطمة ان كنت جاهله * بجدّه انبياء اللّه قد ختموا

اللّه فضّله قدما و شرّفه * جرى بذاك له فى لوحه القلم

و ليس قولك من هذا بضائره * العرب تعرف من انكرت و العجم

لا يخلف الوعد ميمون نقيبته * رحب الفناء اريب حين يعترم

عمّ البريّة بالاحسان فانقشعت * عنها الغيابة و الاملاق و العدم

( 1 ) همّام ؛ فرزند غالب بن صعصعه تميمى مجاشعى ، ملقّب به ابو فراس ، معروف به فرزدق ، از مردان آزاده ، و شاعران حماسه‌سرا و با هدفى بود كه شجاعانه با شمشير بيان ، از حريم حقّ و اهل بيت عليهم السلام دفاع مىكرد .