أنوار البهية ( نگاهى بر زندگى چهارده معصوم ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٦٦

مقام رضا به مقدّرات الهى !

عليه السّلام نقل مىكند كه فرمود : امام سجّاد عليه السّلام در انجام عبادات ، كوشش فراوان مىكرد ، روزها را روزه مىگرفت و شبها را تا به صبح به عبادت و مناجات ، به سر مىآورد ، و بر اثر عبادت به خود زيان مىرسانيد . عرض كردم : « اى پدر ! اين چه حالتى است كه دارى ؟ » .

فرمود :

أ تحبّب الى ربّى لعلّه يزلفنى

: « خود را محبوب پروردگارم مىسازم تا شايد مرا به درگاه خود نزديك گرداند » .

مقام رضا به مقدّرات الهى !

مقام رضا به مقدّرات الهى !

در كتاب دعوات راوندى ، از امام باقر عليه السّلام نقل شده كه امام سجّاد عليه السّلام مىفرمود : « به بيمارى سختى گرفتار شدم ، پدرم به من فرمود : « چه چيز ميل دارى ؟ » .

عرض كردم :

اشتهي ان اكون ممّن لا اقترح على اللّه ربّى ما يدبّره لى : « ميل دارم به گونه‌اى باشم كه در برابر خواسته‌هاى تدبيرشدهء خدا براى من ، خواستهء ديگرى نداشته باشم » .

پدرم فرمود :

احسنت ضاهيت ابراهيم الخليل

: « احسن و آفرين ، كه شباهت به ابراهيم خليل عليه السّلام پيدا كرده‌اى » .

آنجا كه جبرئيل به ابراهيم عليه السّلام گفت : « آيا حاجتى دارى ؟ » .

ابراهيم عليه السّلام در پاسخ گفت :

لا اقترح على ربّى ، بل حسبى اللّه و نعم الوكيل

: « در برابر مقدّرات پروردگارم ، چيز ديگرى درخواست نمىكنم ، بلكه خدا مرا كفايت مىكند ، و او پشتيبان نيكى است » [ پسندم آنچه را جانان پسندد ] .