احوال و آثار واشعار مير سيد على همدانى ( با شش رساله ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٨١

رباعيات

رباعيات

رباعيات

1 -

عيب است بلند بركشيدن خود را * وز جملهء خلق برگزيدن خود را

از مردمك ديده ببايد آموخت * ديدن همه كس را ونديدن خود را

* * * 2 -

نه ديده بود كه جستجويش نكند * نه كأم وزبان كه گفتگويش نكند

هردل كه در ومهر الهى نبود * گر پيش سگ افكنند بويش نكند

* * * 3 -

گر مهر على وآل بتولت نبود * اميد شفاعت ز رسولت نبود

گر طاعت حق جمله برآوردى تو * بىمهر على هيچ قبولت نبود

* * * 4 -

برسيد عزيزي كه على أهل كجائى * گفتم بولايت على ، كز همدانم

نى زان همدانم كه ندانند على را * من زان همدانم كه على را همه دانم

* * * 5 -

غمناكم واز در تو باغم نروم * جز شاد واميدوار وخرم نروم

از درگه همچو تو كريمى هرگز * نوميد كسى نرفت من هم نروم

* * * 6 -

حاشا كه ز زخم تيغ وخنجر ترسيم * وز بستن پاى ورفتن سر ترسيم

ما گرم روان دوزخ آشامانيم * از گفت وشنيد خلق كمتر ترسيم

* * *