احوال و آثار واشعار مير سيد على همدانى ( با شش رساله ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٧٤

35 [ گر آتش فراقش با صبر يار بودى - اندوه اشتياقش در ديده خوار بودى ] « * »

نداى هاتف غيبى ز لامكان هردم * بگوش جان شنوى گر ز خود خبر يأبى

تو روضهء دل اگر ز آب علم تازه كنى * بعاقبت ز رياض وصال بريابى

سرير سدهء إيوان هر كمال تراست * بر آستان جلالش رهى اگر يأبى

حجاب نقش تن از ماه روح برخيزد * اگر ز آتش عشقش يكى شرر يأبى

رياض عالم جان مشكبوى گردانى * نسيمى از سر زلفش چو در سحر يأبى

أساس خود چو بدانى تكبرى بگذار * ز كارخانهء عزت يقين ثمر يأبى

اگر تو عالم وحدت يقين كنى از دل * رواق منظر جبروت را تو فر يأبى

علايى از در اميد رخ متاب دمى * ز فيض رحمت عامش مگر اثر يأبى

گر آتش فراقش با صبر يار بودى * اندوه اشتياقش در ديده خوار بودى

ور لحظه‌اى ميانش غائب شدى ز ديده * جان جامه چاك كردى دل بيقرار بودى

ور از شعاع حسنش عكسي ظهور كردى * از هر طرف هزاران جانش نثار بودى

( * ) آ : ص 389 مخمس ششم ، ب : برگ 190 غزل 6 ، ت : برگ 443 غزل 4 ، ن : ص 6 غزل 6 ، س : شماره 5 .