منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٩

حكايت باز

هر كه او شايستهء سلطان بود * پيشِ سلطان هر چه گويد آن بود

من اگر شايستهء سلطان شوم * به كه در وادىِ بى پايان شوم

روى آن دارد كه من بر روىَ شاه * عمر بگذارم خوشى اين جايگاه

گاه شه را انتظارى مىكنم * گاه در شوقش شكارى مىكنم .

هدهدش گفت اى به صورت مانده باز * از صفت دور و به صورت مانده باز

شاه را در ملك اگر همتا بود * پادشاهى كى برو زيبا بود

سلطنت را نيست چون سيمرغ كس * زان كه بى همتا به شاهى اوست و بس

شاه نبْوَد آن كه در هر كشورى * سازد او از خود ز بى مغزى سرى

شاه آن باشد كه همتا نبْوَدَش * جز وفا و جز مدارا نبودش

شاه دنيا گر وفادارى كند * يك زمان ديگر گرفتارى كند

هر كه باشد پيشِ او نزديك‌تر * كارِ او بى شك بود باريك‌تر

دايما از شاه باشد بر حذر * جانِ او پيوسته باشد پر خطر