منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٣

داستان كبك

در ميانِ سنگ و آتش مانده‌ام * هم معطّل هم مشوّش مانده‌ام

سنگريزه مىخورم در تفت و تاب * دل پر آتش مىكنم بر سنگ خواب

چشم بگشاييد اى اصحاب من * بنگريد آخر به خورد و خوابِ من

آن كه بر سنگى بخفت و سنگ خورد * با چنين كس از چه بايد جنگ كرد ؟

دل درين سختى به صد اندوه خست * زان كه عشقِ گوهرم بر كوه بست

هر كه چيزى دوست گيرد جز گهر * ملكتِ آن چيز باشد بر گذر

ملكِ گوهرجاودان دارد نظام * جانِ او با كوه پيوسته مدام

من عيارِ كوهم و مردِ گهر * نيستم يك لحظه بىتيغ و كمر

چون بود در تيغ گوهر بر دوام * زان گهر در تيغ مىجويم مدام

نه چو گوهر هيچ گوهر يافتم * نه ز گوهر گوهرىتر يافتم

چون رهِ سيمرغ راهِ مشكل است * پاىِ من در سنگِ گوهر در گل است

من به سيمرغِ قوى دل كى رسم * دست بر سر ، پاى در گل كى رسم

همچو آتش برنتابم سر ز سنگ * يا بميرم يا گهر آرم به چنگ

گوهرم بايد كه گردد آشكار * مردِ بىگوهر كجا آيد به كار ؟