منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٢

حكايات بلبل

عزمِ ره كردند و در پيش آمدند * عاشقِ او دشمنِ خويش آمدند

ليك چون ره بس دراز و دور بود * هر كسى از رفتنش رنجور بود

گر چه ره را بود هر يك كار ساز * هر يكى عذرى دگر گفتند باز :

بلبلِ شيدا در آمد مست مست * وز كمالِ عشق نه نيست و نه هست

معنيى در هر هزار آواز داشت * زيرِ هر معنى جهانى راز داشت

شد در اسرارِ معانى نعره زن * كرد مرغان را زفان بند از سخن

گفت بر من ختم شد اسرارِ عشق * جملهء شب مىكنم تكرارِ عشق

نيست چون داوود يك افتاده كار * تا زبورِ عشق خوانم زار زار

زارى اندر نى ز گفتارِ من است * زيرِ چنگ از نالهء زارِ من است

گلسِتانها پر خروش از من بود * در دلِ عُشّاق جوش از من بود

باز گويم هر زمان رازى دگر * در دهم هر ساعت آوازى دگر

عشق چون بر جانِ من زور آورد * همچو دريا جانِ من شور آورد