منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٠

آغاز كتاب

لا جَرَم هم عقل و هم جان خيره ماند * در صفاتش با دو چشمِ تيره ماند

هيچ دانايى كمالِ او نديد * هيچ بينايى جمالِ او نديد

در كمالش آفرينش ره نيافت * دانش از پى رفت و بينش ره نيافت

قسمِ خلقان زان كمال و زان جمال * هست ، اگر بر هم نهى ، مُشتى خيال

بر خيالى كى توان اين ره سپرد * تو به ماهى چون توانى مه سپرد

صد هزاران سر چو گوى آنجا بُوَد * هاىهاى وهاى و هوى آنجا بُوَد

بس كه خشكى بس كه دريا بر ره است * تا نپندارى كه راهى كوته است

شير مردى بايد اين ره را شگرف * زان كه ره دور است و دريا ژرف ژرف

روى آن دارد كه حيران مىرويم * در رهش گريان و خندان مىرويم

گر نشان يابيم ازو كارى بود * ور نه بىاو زيستن عارى بود

جان بىجانان كه را آيد به كار ؟ * گر تو مردى جان بىجانان مدار

مرد مىبايد تمام اين راه را * جان فشاندن بايد اين درگاه را

دست بايد شست از جان مردوار * تا توان گفتن كه هستى مردِ كار

جان چو بىجانان نيرزد هيچ چيز * همچو مردان بر فشان جانِ عزيز