منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٨

آغاز كتاب

مىگذارم در غمِ خود روزگار * هيچ كس را نيست با من هيچ كار

چون من آزادم ز خلقان لا جَرَم * خلق آزادند از من نيز هم

چون منم مشغولِ دردِ پادشاه * هرگزم دردى نباشد از سپاه

آب بنمايم ز وهمِ خويشتن * رازها دانم بسى زين بيش من

با سليمان در سخن پيش آمدم * لا جرم از خيلِ او بيش آمدم

هر كه غايب شد ز مُلكش اى عجب * او نپرسيد و نكرد او را طلب

من چو غايب گشتم از وى يك زمان * كرد هر سويى طلبكارى دوان

زان كه مىنشكِفت از من يك نَفَس * هدهدى را تا ابد اين قدر بس

نامهء او بُردم و باز آمدم * پيشِ او در پرده همراز آمدم

هر كه مذكورِ خداى آمد به خير * كى رسد در گَردِ سيرش هيچ طير

هر كه او مطلوبِ پيغامبر بُوَد * زيبدش بر فرق اگر افسر بُوَد

سالها در بحر و بر مىگشته‌ام * پاى اندر ره به سر مىگشته‌ام

وادى و كوه و بيابان رفته‌ام * عالمى در عهدِ طوفان رفته‌ام

با سليمان در سفرها بوده‌ام * عرصهء عالم بسى پيموده‌ام