منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٧

آغاز كتاب

مجمعى كردند مرغانِ جهان * آنچه بودند آشكار و نهان

جمله گفتند اين زمان در روزگار * نيست خالى هيچ شهر از شهريار

چون بُوَد كاقليمِ ما را شاه نيست ؟ * بيش ازين بىشاه بودن راه نيست

يكدگر را شايد ار يارى كنيم . * پادشاهى را طلبكارى كنيم

زان كه چون كشور بُوَد بىپادشاه * نظم و ترتيبى نماند در سپاه

پس همه با جايگاهى آمدند * سر به سر جوياىِ شاهى آمدند .

هُدهدِ آشفته دل پر انتظار * در ميانِ جمع آمد بىقرار

حُلّه‌اى بود از طريقت در برش * افسرى بود از حقيقت بر سرش

تيزوَهمى بود در راه آمده * از بد و از نيك آگاه آمده

گفت اى مرغان منم بىهيچ ريب * هم بَريدِ حضرت و هم پيكِ غيب

هم ز حضرت من خبر دار آمدم * هم ز فطنت صاحبْ اسرار آمدم

آن كه « بسم اللّه » در منقار يافت * دور نبود گر بسى اسرار يافت