منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٤

آغاز كتاب

خه‌خه اى طاووسِ باغ هشت در * سوختى از زخمِ مارِ هفت سر

صحبتِ اين مار در خونت فكند * وز بهشتِ عَدْن بيرونت فكند

بر گرفتت سِدرَه و طوبى ز راه * كردت از سدِ طبيعت دل سياه

تا نگردانى هلاك اين مار را * كى شوى شايسته اين اسرار را

گر خلاصى باشد زين مارِ زشت * آدمت با خاص گيرد در بهشت .

مرحبا اى خوش تذروِ دوربين * چشمهء دل غرقِ بحرِ نور بين

اين ميانِ چاهِ ظلمت مانده * مبتلاىِ حبسِ تهمت مانده

خويش را زين چاهِ ظلمانى بر آر * سر ز اوجِ عرشِ رحمانى برآر

همچو يوسف بگذر از زندان و چاه * تا شوى در مصرِ عزّت پادشاه

گر چنين مُلكى مسلّم آيدت * يوسفِ صدّيق همدم آيدت .