منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٣

آغاز كتاب

خه‌خه اى درّاجِ معراجِ الست * ديده بر فرقِ بلى تاجِ الست

چون الستِ عشق بشنيدى به جان * از بلىِ نَفْس بيزارى ستان

چون بلىِ نَفْس گردابِ بلاست * كى شود كارِ تو در گرداب راست

نفس را همچون خرِ عيسى بسوز * پس چو عيسى جان شو و جان بر فروز

خر بسوز و مرغِ جان را كار ساز * تا خوشت روح اللّه آيد پيش باز .

مرحبا اى عندليبِ عشق * ناله كن خوش خوش ز درد و داغِ عشق

خوش بنال از دردِ دل داوود وار * تا كنندت هر نفس صد جان نثار

حلقِ داوودى به معنى برگشاى * خلق را از لحنِ خلقت رهنماى

چند پيوندى زِرِه بر نفسِ شوم * همچو داوود آهنِ خودكُن چو موم

گر شود اين آهنت چون موم نرم * تو شوى در عشق چون داوود گرم .