منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٠

آغاز كتاب

نَفْسِ كافر را بكُش مؤمن بباش * چون بكُشتى نَفْس را ايمن بباش

در تعصّب اين فضولى مىمكن * از سرِ خويش اين رسولى مىمكن

نيست در شرعت سخن تنها قبول * چه سخن گويى ز يارانِ رسول ؟

نيست در من اين فضولى اى إله * از تعصّب دار ، پيوستم ، نگاه

پاك گردان از تعصّب جانِ من * گو مباش اين قصّه در ديوانِ من .

مرحبا اى هدهدِ هادى شده * در حقيقت پيكِ هر وادى شده

اى به سر حدِ سبا سيرِ تو خوش * با سليمان منطق الطّيرِ تو خوش

صاحبِ سرِ سليمان آمدى * از تفاخُر تاجوَر زان آمدى

ديو را در بند و زندان باز دار * تا سليمان را تو باشى راز دار

ديو را وقتى كه در زندان كنى * با سليمان قصدِ شادروان كنى .