منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٧

[ حكايت ]

كرد جانِ خويشتن حيدر نثار * تا بماند جانِ آن صدرِ كبار

پيش مارِ غار ، صدّيقِ جهان * هم براىِ جانِ او در باخت جان

هر دو جان بازانِ راهِ او شدند * جان فشانان در پناهِ او شدند

تو تعصّب كن كه ايشان مردوار * هر دو جان كردند بر جانان نثار

گر تو هستى مردِ اين يا مردِ آن * كو تو را يا دردِ اين يا دردِ آن ؟

همچو ايشان جان فشانى پيشه گير * يا خموش و تركِ اين انديشه گير

تو على دانى و بوبكر اى پسر * وز خداىِ عقل و جانى بىخبر

تو رها كُن سر به مُهر اين واقعه * مردِ حق شو روز و شب چون رابعه

او نه يك زن بود او صد مرد بود * از قدم تا فرق عينِ درد بود

بود دايم غرقِ نورِ حق شده * از فضولى رسته مستغرق شده .

[ حكايت ]

[ حكايت ]

زو يكى پرسيد كاى صاحبْ قبول * تو چه مىگويى ز يارانِ رسول ؟

گفت « من از حق نمىآيم به سر * كى توانم داد از ياران خبر ؟