منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٤

الحكاية و التمثيل

مادرش در جَست و او را بر گرفت * شير دادش حالى و در بر گرفت .

اى ز شفقت داده مهرِ مادران * هست اين غرقاب را ناوى گران

چون در آن گردابِ حيرت اوفتيم * پيشِ ناوِ آبِ حسرت اوفتيم

مانده سرگردان چو آن طفلِ در آب * دست و پايى مىزنيم از اضطراب

آن نَفَس اى مشفقِ طفلانِ راه * از كرم در غرقهء خود كن نگاه

رحمتى كن بر دلِ پُر تابِ ما * بر كش از لطف و كرم در زابِ ما

شير ده ما را ز پستانِ كرم * بر مگير از پيشِ ما خوانِ كرم

اى وراىِ وصف و ادراك آمده * از صفاتِ واصِفان پاك آمده

دست كس نَرْسيد بر فتراكِ تو * لا جَرَم هستيم خاكِ خاكِ تو

خاكِ تو يارانِ پاكِ تو شدند * اهلِ عالَم خاكِ خاكِ تو شدند

هر كه خاكى نيست يارانِ تو را * دشمن است او دوستدارانِ تو را

اوّلش بوبكر و آخر مرتضى * چار رُكنِ كعبهء صدق و صفا

آن يكى در صدق ، همراز و وزير * وان دگر در عدل ، خورشيدِ منير

آن يكى درياىِ آزرم و حيا * وان دگر شاهِ اولو العلم و سخا .