منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٣

الحكاية و التمثيل

زان شدم از بحرِ جان گوهر فشان * كز تو بحرِ جانِ من دارد نشان

تا نشانى يافت جانِ من ز تو * بى نشانى شد نشانِ من ز تو

حاجتم آن است اى عالى گهر * كز سرِ فضلى كنى در من نظر

زان نظر در بىنشانى داريَم * بى نشانى جاودانى داريَم

زين همه پندار و شرك و تُرّهات * پاك گردانى مرا اى پاك ذات

از گنه رويم نگردانى سياه * حقِ هم نامىِ من‌دارى نگاه

طفلِ راهِ تو منم غرقه شده * گردِ من آب سيه حلقه شده

[ چشم آن دارم كزين آبِ سياه * دستِ من گيرى و باز آرى به راه . ]

مادرى را طفل در آب اوفتاد * جانِ مادر در تب و تاب اوفتاد

در تحيّر طفل مىزد دست و پا * آب بُردش تا به ناوِ آسيا

خواست شد در ناو ، مادر كان بديد * شد سوىِ در زاب ، حالى ، بر كشيد

آب از پس رفت و آن طفلِ عزيز * بر سرِ آن آب از پس رفت نيز