منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣١

در نعت رسول صلعم

او فصيحِ عالَم و من لالِ او * كى توانم داد شرحِ حالِ او

وَصْفِ او كى لايقِ اين ناكس است * واصفِ او خالقِ عالم بس است

اى جهان با رتبتِ خود خاكِ تو * صد جهانْ جان ، خاكِ جانِ پاكِ تو

انبيا در وصفِ تو حيران شده * سرشناسان نيز سرگردان شده

اى طفيلِ خندهء تو آفتاب * گريهء تو كار فرماىِ سحاب

هر دو گيتى گردِ خاكِ پاىِ توست * در گليمى خفته‌اى ، چه جاىِ توست ؟

سر بر آور از گليمت اى كريم * پس فرو كن پاى بر قدرِ گليم

محو شد شرعِ همه در شرعِ تو * اصل جمله گُم ببود از فرعِ تو

تا ابَد شرعِ تو و احكام توست * همبرِ نام الاهى نامِ توست

هر كه بود از انبيا و از رُسُل * جمله با دينِ تو آيند از سُبُل

چون نيامد پيش پيش از تو يكى * از پسِ تو بايد آمد بىشكى

هم پس و هم پيش از عالم تويى * سابق و آخر ، به يك جا ، هم تويى

نه كسى در گردِ تو هرگز رسد * نه كسى را نيز چندين عزّ رسد

خواجگىِ هر دو عالَم تا ابَد * كرد وقفِ احمد مُرسَل احَد