منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٨

الحكاية و التمثيل

غرقِ ادبارم ز زندان آمده * پاى و سر گم كرده حيران آمده

باد در كف خاكِ درگاه توام * بنده و زندانىِ راهِ توام

روى آن دارد كه نفروشى مرا * خلعتى از فضل در پوشى مرا

زين همه آلودگى پاكم برى * در مسلمانى فرو خاكم برى

چون نهان گردد تنم در خاك و خشت * بگذرى از هر چه كردم خوب و زشت

آفريدن رايگانم چون رواست * رايگانم گر بيامرزى سزاست .

چون نظام الملك در نزع اوفتاد * گفت « الهى مىروم در دستْ باد

خالقا يا رب به حق آن كه من * هر كه را ديدم كه گفت از تو سخن ،

در همه نوعى خريدارش شدم * يارىِ او كردم و يارش شدم

بر خريدارىّ تو آموختم * هرگزت روزى به كس نفروختم

چون خريدارىّ تو كردم بسى * هرگزت نفروختم چون هر كسى

در دمِ آخر خريداريم كن * يارِ بىياران تويى ، ياريم كن . »