منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٥

الحكاية و التمثيل

چون روايى دارد آنجا اشك و آه * بنده دارد اين متاع آن جايگاه

پاك كن از آه صحنِ جانِ من * پس بشوى از اشكِ من ديوان من .

[ مىروم گم راه ره نايافته * دل چو ديوان جز سيه نايافته

رهنمايم باش و ديوانم بشوى * از دو عالم تختهء جانم بشوى

بى نهايت دردِ دل دارم ز تو * جان اگر دارم خجل دارم ز تو

عمر در اندوهِ تو بردم به سر * كاشكى بوديم صد عمر دگر

تا در اندوهت به سر مىبردمى * هر زمان دردى دگر مىبُردمى

مانده‌ام از دستِ خود در صد زحير * دستِ من اى دستگيرِ من تو گير .