منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٤

الحكاية و التمثيل

خط ستد زان قوم هم بر جايگاه * پس گرفت آن ده برادر را گواه

چون عزيزِ مصر يوسف را خريد * آن خطِ پر غدر با يوسف رسيد

عاقبت چون گشت يوسف پادشاه * ده برادر آمدند آن جايگاه

روىِ يوسف باز مىنشناختند * خويش را در پيشِ او انداختند

خويشتن را چارهء جان خواستند * آبِ خود بردند تا نان خواستند

يوسفِ صدّيق گفت « اى مردمان * من خطى دارم به عبرانى زفان

مىنيارد خواند از خيلم كسى * گر شما خوانيد نان بخشم بسى . »

جمله عبرى خوان بُدند و اختيار * شادمان گفتند « شاها خط بيار . »

كور دل باد آن كه اين حال از حضور * قصّهء خود نشنود چند از غرور

خطِ ايشان يوسف ايشان را بداد * لرزه بر اندامِ ايشان برفتاد

نه خطى زان خط توانستند خواند * نه حديثى نيز دانستند راند

جمله از غم در تأسّف ماندند * مبتلاىِ كارِ يوسف ماندند

مست شد حالى زبانِ آن همه * شد ز كارِ سخت جان آن همه

گفت يوسف « گوييى بىهُش شديد * وقتِ خط خواندن چرا خامش شديد ؟ »