منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٢

الحكاية و التمثيل

گفت مجنون « گر همه روىِ زمين * هر زمان بر من كنندى آفرين

من نخواهم آفرينِ هيچ كس * مدحِ من دشنامِ ليلى باد و بس

خوشتر از صد مدح يك دشنامِ او * بهتر از ملكِ دو عالم نام او . »

مذهبِ خود با تو گفتم اى عزيز * گر بود خوارى چه خواهد بود نيز .

گفت برقِ عزّت آيد آشكار * پس بر آرد از همه جانها دمار

چون بسوزد جان به صد زارى چه سود * آنگهى از عزّت و خوارى چه سود

باز گفتند آن گروه سوخته * « جانِ ما و آتشِ افروخته

كى شود پروانه از آتش نَفور ؟ * زان كه او را هست در آتش حضور

گر چه ما را دست ندهد وصلِ يار * سوختن ما را دهد دست ، اينْت كار !

گر رسيدن سوىِ آن دلخواه نيست * پاك بِرْسيدن جز اينجا راه نيست . »

الحكاية و التمثيل

الحكاية و التمثيل

جملهء پرّندگانِ روزگار * قصّهء پروانه كردند آشكار

جمله با پروانه گفتند « اى ضعيف * تا به كى در بازى اين جانِ شريف ؟