منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢

الحكاية و التمثيل

هركه را خوش نيست دل در درد تو * خوش مبادش زانكه بنود مرد تو

ذره دردم ده اى درمان من * زانكه بىدرد تو بميرد جان من

كفر كافر را و دين دين‌دار را * ذره دردت دل عطّار را

يا رب آكاهى ز زاريهاى من * حاضرى بر ماتم شبهاى من

ماتمم از حد بشد سوزى فرست * در ميان ظلتم نورى فرست

پاى مرد من درين ماتم تو باش * كس ندارم دستكيرم هم تو باش

لذت نور مسلمانيم ده * نيستى زين نفس ظلمانيم ده

ذرهءام گم شده در سايه * نيست از هستى مرا سرمايه

سايلم زان حضرت جون آفتاب * تا مكر بر من فتد يك ذرهء تاب

يا مكر چون ذرهء سركشتهء من * درجهم دستى زنم در رشته من

بس درون آيم ازين روزى كه هستم * پيش گيرم عالمى روش كه هست

تا نيايد بر لبم اين جان كه بود * داشتم آخر كسى زان سان كه بود

چون برايد جان ندارم جز تو كس * همره جانم تو باش آخر نفس

چون زمن خالى بماند جاى من * گر تو همراهم نباشى واى من