منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٥

الحكاية و التمثيل

اين به صورت هر دو يكسان باشدت * در صفت ، فرقِ فراوان باشدت

گر پليدى گم شود در بحرِ كل * در صفاتِ خود فرو ماند به ذُلّ

[ ليك اگر پاكى درين دريا رود * از وجود خويش نا پيدا رود ]

[ جنبشِ او جنبشِ دريا بود * او چو نبود در ميان زيبا بود ]

نبوَد او و او بوَد ، چون باشد اين ؟ * از خيالِ عقل بيرون باشد اين .

يك شبى معشوقِ طوس آن بحرِ راز * با مريدى گفت دايم مىگداز

تا چو اندر عشق بگدازى تمام * پس شوى از ضعف چون مويى مدام

چون شود شخصِ تو چون مويى نزار * جايگاهى سازدت در زلف ، يار .

هر كه چون مويى شود در كوىِ او * بى شك او مويى شود در موىِ او

گر تو هستى راه بين و ديده‌ور * موى در موى اين چنين بين در نگر

گر سرِ مويى بماند از خوديت * هفت دوزخ پُر بَر آيد از بديت .