منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٥

الحكاية و التمثيل

حشمتم را هم زيان دارد بسى * كى غلامى را رسد چون من كسى

ور نگويم قصّهء خود آشكار * در پسِ پرده بميرم زار زار

صد كتابِ صبر بر خود خوانده‌ام * چون كنم ؟ بى صبرم و درمانده‌ام

آن همى خواهم كزان سروِ سهى * بهره يابم ، او نيابد آگهى

گر چنين مقصودِ من حاصل شود * كارِ جانِ من به كامِ دل شود

چون خوش آوازان شنودند اين سخن * جمله گفتندش كه دل نا خوش مكن

ما به شب پيشِ تو آريمش نهان * آن چنان كاو را خبر نبود از آن

يك كنيزك شد نهان پيشِ غلام * گفت حالى تا مىاش آورد و جام