منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٢

الحكاية و التمثيل

پير اگر بر دست دارد اين هوس * پيشهء ما هست سگبانى و بس

رنگِ ما گيرى و سگبانى كنى * بعدِ سالى عقد و مهمانى كنى . »

چون نبود آن شيخ اندر عشق سست * خرقه را بفكند و شد در كار چُست

با سگى در دست در بازار شد * قربِ سالى از پىِ اين كار شد

صوفيى ديگر كه بودش هم نَفَس * چون چنانش ديد گفت « اى هيچ كس

مدّتى ، سى سال بودى مردِ مرد * اين چرا كردى و هرگز اين كه كرد ؟ »

گفت « اى غافل مكن قصّه دراز * زانك اگر پرده كنى زين قصّه باز ،

حق تعالى داند اين اسرار را * با تو گرداند همى اين كار را

چون ببيند طعنهء پيوستِ تو * سگ نهد از دست من بر دستِ تو . »

چند گويم ، اين دلم از دردِ راه * خون شد و يك دم نيامد مردِ راه

من به بيهوده شدم بسيار گوى * وز شما يك تن نشد اسرار جوى

گر شما اسراردانِ ره شويد * آنگهى از حرفِ من آگه شويد

گر بگويم بيش ازين در ره بسى * جمله در خوابيد كو رهبر كسى ؟