منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٥

[ وادى اوّل در طلب ]

هست پنجم وادىِ توحيد پاك * پس ششم وادىِ حيرت صعبناك

هفتمينْ وادىِ فقر است و فنا * بعد ازين روىِ رَوِش نبود تو را

در كشش افتى رَوِش گم گرددت * گر بود يك قطره قُلزُم گرددت .

چون فرو آيى به وادىِ طلب * پيشت آيد هر زمانى صد تعب

صد بلا در هر نفس اينجا بود * طوطىِ گردون مگس اينجا بود

جدّ و جهد اينجات بايد سالها * زان كه اينجا قلب گردد حالها

مُلك اينجا بايدت انداختن * مِلك اينجا بايدت در باختن

در ميانِ خونْت بايد آمدن * وز همه بيرونْت بايد آمدن

چون نماند هيچ معلومت به دست * دل ببايد پاك كرد از هر چه هست

چون دلِ تو پاك گردد از صفات * تافتن گيرد ز حضرت نورِ ذات

چون شود آن نور بر دل آشكار * در دلِ تو يك طلب گردد هزار

گر شود در راهِ او آتش پديد * ور شود صد وادى نا خوش پديد ،

خويش را از شوقِ او ديوانه‌وار * بر سرِ آتش زند پروانه‌وار

سِرْ طلب گردد ز مشتاقىِ خويش * جرعه‌اى مىخواهد از ساقىِ خويش