منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٢

الحكاية و التمثيل

الحكاية و التمثيل

الحكاية و التمثيل

بو علىْ طوسى كه پيرِ عهد بود * سالكِ وادىِ جدّ و جهد بود

آن چنان جا كو به ناز و عزّ رسيد * من ندانم هيچ كس هرگز رسيد

گفت « فردا اهلِ دوزخ زار زار * اهلِ جنّت را بپرسند آشكار

كز خوشىِ جنّت و ذوق وصال * حالِ خود گوييد با ما حسبِ حال . »

اهلِ جنّت جمله گويند « اين زمان * خوشىِ فردوس برخاست از ميان

زان كه ما را در بهشتِ بر كمال * روى بنمود آفتابِ آن جمال

چون جمالِ او به ما نزديك شد * هشت خلد از شرمِ آن تاريك شد

در فروغِ آن جمالِ جان فشان * خلد را نه نام باشد نه نشان . »

چون بگويند اهلِ جنّت حالِ خويش * اهلِ دوزخ در جواب آيند پيش :

ك « اى همه فارغ ز فردوس و جنان * هر چه گفتيد آن چنان است ، آن چنان

زان كه ما كاصحاب جاىِ نا خوشيم ، * از قدم تا فرق غرقِ آتشيم ،

روى چون بنمود ما را آشكار * حسرتِ واماندگى از روىِ يار ،