منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٣

الحكاية و التمثيل

الحكاية و التمثيل

الحكاية و التمثيل

صوفيى چون جامه شستى گاه گاه * ميغ كردى جملهء عالم سياه

جامه چون پر شوخ شد يكبارگى * گر چه بود از ميغ صد غمخوارگى

از پىِ اشنان سوى بقّال شد * ميغ پيدا آمد و آن حال شد

مرد گفت « اى ميغ چون گشتى پديد ؟ * رو كه مويزم همى بايد خريد

من ازو مويز پنهان مىخرم * تو چه مىآيى ، نه اشنان مىخرم

از تو چند اشنان فرو ريزم به خاك ؟ * دست از صابون بشستم از تو پاك . »

ديگرى گفتش بگو اى نامور * تا به چه دلشاد باشم در سفر

گر بگويى كم شود آشفتنم * اندكى رشدى بود در رفتنم

رشد بايد مرد را در راهِ دور * تا نگردد از ره و رفتن نَفور

چون ندارم من قبول و رشد غيب * خلق را رد مىكنم از خود به عيب .