منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤١

الحكاية و التمثيل

گفت « مىگويد شما را پيش ازين * يك برادر بود حُسنش بيش ازين

نام يوسف داشت كِهْ بود از شما * در نكويى گوى بر بود از شما . »

دست زد بر طاس از سر باز در * گفت « مىگويد بدين آواز در

جمله افكنديد يوسف را به چاه * پس بياورديد گرگى بىگناه

پيرهن در خون كشيديد از فسون * تا دلِ يعقوب از ان خون گشت خون . »

دست زد بر طاس يك بارى دگر * طاس را آورد در كارى دگر

گفت « مىگويد پدر را سوختيد * يوسف مه روى را بفروختيد

با برادر كى كنند اين كافران * شرمتان باد از خدا اى حاضران . »

زان سخن آن قوم حيران آمده * آب گشتند ، از پى نان آمده

گر چه يوسف را چنان بفروختند * بر خود آن ساعت جهان بفروختند

چون به چاه افكندنش كردند ساز * جمله در چاهِ بلا ماندند باز .

كور چشمى باشد آن كاين قصّه او * بشنود زين بر نگيرد حِصّه او

تو مكن چندين در آن قصّه نظر * قصّهء توست اين همه اى بىخبر

آنچه تو از بىوفايى كرده‌اى * نى به نورِ آشنايى كرده‌اى

گر كسى عمرى زند بر طاس دست * كارِ ناشايستِ تو زان بيش هست