منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٣

الحكاية و التمثيل

بنده نبود آن كه از روىِ گزاف * مىزند از بندگى پيوسته لاف

بنده وقتِ امتحان آيد پديد * امتحان كن تا نشان آيد پديد .

در دَمِ آخر كه جان آمد به لب * شيخِ خرقان اين چنين گفت اى عجب

كاشكى بشكافتندى جانِ من * باز كردندى دلِ بريان من

پس به عالَمْيان نمودندى دلم * شرح دادندى كه در چه مشكلم

تا بدانندى كه با داناىِ راز * بت پرستى راست نايد ، كژ مباز .

بندگى اين باشد و ديگر هوس * بندگى افكندگىست اى هيچ كس

تو خدايى مىكنى نه بندگى * كى تو را ممكن شود افكندگى

هم بيفكن خويش و هم بنده بباش * بنده و افكنده شو ، زنده بباش

چون شدى بنده به حرمت باش نيز * در رهِ حرمت به همّت باش نيز

گر درآيد بنده بىحرمت به راه * زود راند از بساطش پادشاه

شد حرم بر مردِ بىحرمت حرام * گر بحرمت باشى اين نعمت تمام .