منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١٧

الحكاية و التمثيل

ذرّه را سر گشتگى بينم صواب * زان كه او را نيست تابِ آفتاب

ذرّه گر صد بار غرقِ خون شود * كى از ان سر گشتگى بيرون شود ؟

ذرّه تا ذرّه بود ذرّه بود * هر كه گويد نيست ، او غرّه بود

گر بگردانند او را آن نه اوست * ذرّه است و چشمهء رخشان نه اوست

هر كه او از ذرّه برخيزد نخست * اصلِ او هم ذرّه‌اى باشد درست

گر به كل گم گشت در خورشيد او * هم بود يك ذرّه تا جاويد او

گر بس نيك و گر بس بد بود * گر چه عمرى تگ زند در خود بود

مىروى اى ذرّه چون مستى خراب * تا تو در كُشتى شوى با آفتاب

صبر كرم ، اى چو ذرّه بىقرار ، * تا تو عجز خود ببينى آشكار .

الحكاية و التمثيل

الحكاية و التمثيل

يك شبى خفّاش گفت « از هيچ باب * يك دمم چون نيست چشمِ آفتاب

مىشوم عمرى به صد بيچارگى * تا بباشم گم درو يكبارگى

چشم بسته مىروم در سال و ماه * عاقبت آخر رسم آن جايگاه . »