منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٤

حكايت

مرد گفتش گر وزارت ساختم * نقدِ عمرم در رهِ تو باختم

نقدِ من با من ده آنِ خويش گير * ورنه تن زن تركِ اين درويش گير

كس نداند تا چه نقدى بس عزيز * باختم من در ره ملكِ تو نيز

چون همه سرمايه تو عمر بود * پس چرا بر باد دادى عمر زود

چون چنين سرمايه از دستت برفت * هرچه آن بوده‌ست يا هستت برفت

خويش را گم كرده‌اى اى راز جوى * پيش از آن كِت جان بر آيد راز جوى

گر نيابى زنده خود را باز تو * چون بميرى كى شناسى راز تو

باز پرس از اهلِ گورستان تو نيز * تا چه مىگويند از عمرِ عزيز

چاره اين كارِ مشكل پيش‌گير * راه بر مرگ است منزل پيش‌گير

تركِ دنيا گير و كارِ مرگ ساز * راه بس دور است ره را برگ ساز

بهترين چيزى كه عمر است آن دراز * در بتر چيزى كه دنياست آن مباز

اى به يك جو زهرِ دنيا جان‌فروش * بوده يوسف را چنين ارزان‌فروش

چون تو يوسف را به جان نخريده‌اى * لاجرم او را به جان نگزيده‌اى