منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٩٩

حكايت

نيست كارى كان پسر را اوفتاد * كار بس مشكل پدر را اوفتاد . »

اى به دنيا بىسر و پاى آمده * خاك بر سر بادپيماى آمده

گر به صدرِ مملكت خواهى نشست * هم نخواهى رفت جز بادى به دست .

دفن مىكردند مردى را به خاك * شد حسن در بصره پيشِ آن مغاك

سوى آن گور و لحد مىبنگريست * بر سرِ آن گور بر خود مىگريست

پس چنين گفت او كه كارى مشكل است * كاين جهان را گور آخرْ منزل است

وان جهان را اوّلين منزل همين‌ْست * اوّلين و آخرين زيرِ زمين‌ْست

دل چه بندى در جهانِ جمله رنگ * كاخرش اين است يعنى گورِ تنگ

چون نترسى زان جهانِ صعبناك * كاولش اين است يعنى زيرِ خاك

چند ازين چون آخر اين خواهد بُدن * واى ازان كاوّل چنين خواهد بُدن

هيچ مردم از پسِ اين پرده نيست * تا كسى او را بزارى مرده نيست

گر دمى خواهى زدن در پرده‌اى * با كسى زن كو ندارد مرده‌اى