منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٩٦

الحكاية و التمثيل

گر تو عمرى در جهان فرمان دهى * هم بسوزى هم به زارى جان دهى .

هست قُقنُس طرفه مُرغى دلستان * موضعِ اين مرغ در هندوستان

سخت منقارى عجب دارد دراز * همچو نى در وى بسى سوراخ باز

قرب صد سوراخِ در منقارِ اوست * نيست جفتش ، طاق بودن كارِ اوست

هست در هر ثُقبه آوازى دگر * زيرِ هر آوازِ او رازى دگر

چون به هر ثقبه بنالد زار زار * مرغ و ماهى گردد از وى بىقرار

جملهء پرّندگان خامش شوند * در خوشىِ بانگِ او بىهُش شوند

فيلسوفى بود دمسازش گرفت * علمِ موسيقى ز آوازش گرفت

سال عمرِ او بوَد قربِ هزار * وقتِ مرگِ خود بداند آشكار

چون ببرّد وقتِ مردن دل ز خويش * هيزم آرد گرد خود ، دَه حُزمه بيش

در ميانِ هيزم آيد بىقرار * در دهد صد نوحه خود را زار زار

پس بدان هر ثقبه‌اى از جان پاك * نوحهء ديگر بر آرد دردناك