منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٧

الحكاية و التمثيل

ور نخواهد گفت درس عشق باز * من نخواهم كرد درسى نيز سپاز

روز و شب در عشق آن بت اوفتاد * كرد كلى ترك درس اوستاد

شد جو شاخى زعفران از درد او * كشت همرنك زريرى زرد او

عشق آمد عقل را در زير كرد * گر دلى داشت او ز جانش سير كرد

كر چه بسيارى بدانش داد داد * درده عشق آن همه بر باد داد

علم خوانى كبر و غوغا آورد * عشق ورزى سوز و سودا آورد

هر كرا بى عشق علمى راه داد * علم او را حب مال و جاه داد

عاقبت يكباركى بيمار شد * بند بندش كلبه تيمار شد

آنچه او را با كنيزك اوفتاد * واقف آن كشت آخر اوستاد

از سر دانش بحيلت قصد كرد * او دو دست آن كنيزك فصد كرد

سهلى دادش كه در كار آمدش * بعد از آن حيضى بديد از آمدش

آن كنيزك شد جو شاخ خيزران * كشت كلنارش جو شاخ زعفران

نه نكويى ماند در ديدار او * نه طراوت ماند در رخسار او

از جمالش ذره باقى نماند * آن قدح بشكست و آن ساقى نماند