منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٥

الحكاية و التمثيل

هر جمالى را كه نقصانى بود * مرد را از عشق تاوانى بود

هر جمالى را كه نبود بىزوال * كفر باشد نيست گشتن زان جمال

صورتى از خلط و خون آراسته * كرده نامِ او مهِ نا كاسته

گر شود آن خلط و آن خون كم ازو * زشت‌تر نبوَد درين عالم ازو

آن كه حسنِ او ز خلط و خون بود * دانى آخر كان نكويى چون بود

چند گردى گِردِ صورت عيب جوى * حسن در غيب است ، حسن از غيب جوى

گر بر افتد پرده از پيشانِ كار * نه همى ديّار ماند نه ديار

محو گردد صورت آفاق كُل * عزّها كلّى بَدَل گردد به ذُلّ

دوستىِ صورتىِ مختصر * دشمنى گردد همه با يكدگر

وان كه او را دوستىِ غيبى است * دوستى اين است كز بىعيبى است

هر چه نه اين دوستى ره گيردت * بس پشيمانى كه ناگه گيردت .

بود بر نامى بغايت كاردان * ببر فهم وزيرك و سياردان