منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٦

الحكاية و التمثيل

وارثِ او را بود آن زر حلال * او بماند در غمِ وِزر و و بال

اى به زر سيمرغ را بفروخته * دل ز عشقِ زر چو شمع افروخته

چون درين ره مىنگنجد موى در * نيست كس را گُنجِ گنج و روىِ زر

گر قدم در ره نهى اى همچو مور * از سرِ مويى بگيرندت به زور

چون سرِ مويى محابا روى نيست * هيچ كس را زَهرهء اين كوى نيست .

الحكاية و التمثيل

الحكاية و التمثيل

عابدى كز حق سعادت داشت او * چار صد ساله عبادت داشت او

از ميانِ خلق بيرون رفته بود * راز زيرِ پرده با حق گفته بود

همدمش حق بود و او همدم بس است * گر نباشد او و دم ، حق هم بس است

حايطى بودش ، درختى در ميان * بر درختش كرد مرغى آشيان

مرغ خوش الحان خوش آواز بود * زيرِ يك آوازِ او صد راز بود

يافت عابد از خوش آوازىِ او * اندكى انسى به دمسازىِ او

حق سوىِ پيغامبرِ آن روزگار * وحى كرد و گفت « با آن مردِ كار ،