منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٤

منطق الطّير عطار

آفرين جانْ آفرينِ پاك را * آن كه جان بخشيد و ايمان خاك را

عرش را بر آب بنياد او نهاد * خاكيان را عمر بر باد او نهاد

آسمان را در زَبَر دستى بداشت * خاك را در غايتِ پستى بداشت

آن يكى را جنبشِ ما دام داد * وان دگر را دايماً آرام داد

آسمان چون خيمه‌اى بر پاى كرد * بىستون كرد و زمينش جاى كرد

كرد در شش روز هفت انجم پديد * وز دو حرف آورد نُه طارم پديد