منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٧

الحكاية و التمثيل

گر به سرِ راهِ عشقى مبتلا * بر فكن بر گستوانى از بلا

گر به دعوى عزمِ اين ميدان كنى * سر دهى بر باد و تركِ جان كنى

سر به دعوى بيش ازين مفراز تو * تا به رسوايى نمانى باز تو .

الحكاية و التمثيل

الحكاية و التمثيل

بود اندر مصر شاهى نامدار * مفلسى بر شاه عاشق گشت زار

چون خبر آمد ز عشقش شاه را * خواند حالى عاشقِ گمراه را

گفت « چون عاشق شدى بر شهريار * از دو كار اكنون يكى كن اختيار

يا به تركِ شهر وين كشور بگوى * يا نه ، در عشقم ، به تركِ سر بگوى

با تو گفتم كارِ تو يكبارگى * سر بُريدن خواهى يا آوارگى ؟ »

چون نبود آن مردِ عاشق مردِ كار * كرد او از شهر رفتن اختيار

چون برفت آن مفلسِ بىخويشتن * شاه گفتا « سر ببرّيدش ز تن . »

حاجبى گفتا كه « هست او بىگناه * از چه سر برّيدنش فرمود شاه ؟ »

شاه گفتا « زان كه او عاشق نبود * در طريقِ عشقِ من صادق نبود