منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٢

الحكاية و التمثيل

كارِ حكمت جز چنين نبود تمام * لا جرم خود اين چنين آمد مدام

در رهِ او صد هزاران حكمت است * قطره‌اى را حصّه بحرى رحمت است .

روز و شب اين هفت پرگار اى پسر * از براىِ توست در كار اى پسر

طاعتِ روحانيان از بهرِ توست * خُلد و دوزخ عكسِ لطف و قهرِ توست

قدسيان جمله سجودت كرده‌اند * جزو و كُل عزّ وجودت كرده‌اند

از حقارت سوىِ خود منگر بسى * زان كه ممكن نيست بيش از تو كسى

جسمِ تو جزو است و جانت كُلِ كُل * خويش را عاجز مكن در عينِ ذُل

كُلِ تو درتافت جزوت شد پديد * جانِ تو بشتافت عضوت شد پديد

نيست تن از جان جدا ، جزوى ازوست * نيست جان از كل جدا ، عضوى ازوست

چون عدد نبوَد درين راه و احَد * جزو و كل گفتن نباشد تا ابد

صد هزاران ابرِ رحمت فوقِ تو * مىببارد تا فزايد شوقِ تو

چون درآيد وقتِ رفعتهاىِ كل * از براىِ توست خلعتهاىِ كل

هر چه چندانى ملايك كرده‌اند * از پىِ تو بر فذلك كرده‌اند

جملهء طاعاتِ ايشان كردگار * بر تو خواهد كرد جاويدان نثار .