منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٤

الحكاية و التمثيل

يا مرا در خانهء خود دِه قرار * يا نه اندر خانهء خويشم گذار . »

تا نباشد عاشقى چون رابعه * كى شناسد قدرِ صاحبْ واقعه

تا تو مىگردى درين بحرِ فضول * موج بر مىخيزد از ردّ و قبول

گه ز پيشِ كعبه بازت مىدهند * گه درونِ دير رازت مىدهند

گر ازين گرداب سر بيرون كنى * هر نفس جمعيّتى افزون كنى

ور درين گرداب مانى مبتلا * سر بسى گردد تو را چون آسيا

بوىِ جمعيّت نيابى يك نَفَس * مى بشولد وقتِ تو از يك مگس .

الحكاية و التمثيل

الحكاية و التمثيل

بود در كنجى يكى ديوانه خوار * پيش او شد آن عزيز نامدار

گفت « مىبينم تو را اهليّتى * هست در اهليّتت جمعيّتى . »

گفت « كى جمعيّتى يابم ز كس ؟ * چون خلاصم نيست از كيك و مگس .

جملهء روزم مگس دارد عذاب * جملهء شب نايدم از كيك خواب

نيم سارَخْكى چو در نمرود شد * مغزِ آن سر گشته دل پر دود شد