منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٣

الحكاية و التمثيل

چون بناىِ وصلِ تو بر اصل بود * هر چه كردم بر اميدِ وصل بود

وصل خواهم و آشنايى يافتن * چند سوزم در جدايى يافتن

باز دختر گفت اى پيرِ اسير * من گران كابينم و تو بس فقير

سيم و زر بايد مرا اى بىخبر * كى شود ، بى سيم و زر ، كارت چو زر

چون ندارى تو سرِ خود گير و رو * نفْقَه‌اى بستان ز من اى پير و رو

همچو خورشيدِ سبك رو ، فرد باش * صبر كن مردانه‌وار و مرد باش

شيخ گفت اى سرو قدِ سيم بَر * عهد نيكو مىبرى الحق به سر

كس ندارم جز تو اى زيبا نگار * دست ازين شيوه سخن آخر بدار

هر دم از نوعِ دگر اندازيَم * در سر اندازى و سراندازيَم

چون تويىِ تو بخوردم هر چه بود * در سر و كارِ تو كردم هر چه بود

در رهِ عشقِ تو هر چم بود ، شد * كفر و اسلام و زيان و سود ، شد

چنددارى بىقرارم ز انتظار * تو ندادى اين چنين با من قرار

جملهء يارانِ من برگشته‌اند * دشمنِ جانِ منِ سر گشته‌اند

تو چنين ، ويشان چنان ، من چون كنم ؟ * چون نه دل ماند و نه جان ، من چون كنم ؟