منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠١

الحكاية و التمثيل

هم دل از خود هم ز عالم بر گرفت * خاك بر سر كرد و ماتم در گرفت

يك دمش نه خواب بود و نه قرار * مىطپيد از عشق و مىناليد زار

گفت يا رب امشبم را روز نيست * يا مگر شمعِ فلك را سوز نيست

در رياضت بوده‌ام شبها بسى * خود نشان ندهد چنين شبها كسى

همچو شمع از سوختن خوابم نماند * بر جگر جز خونِ دل آبم نماند

همچو شمع از تفت و سوزم مىكشند * شب همى سوزند و روزم مىكشند

جمله شب در خونِ دل چون مانده‌ام * پاى تا سر غرقه در خون مانده‌ام

هر دم از شب صد شبيخون بگذرد * مىندانم روز خود چون بگذرد

هر كه را يك شب چنين روزى بود * روز و شب كارش جگر سوزى بود

روز و شب بسيار در تب بوده‌ام * من به روزِ خويش امشب بوده‌ام

كارِ من روزى كه مىپرداختند * از براىِ اين شبم مىتاختند

يا رب امشب را نخواهد بود روز * شمعِ گردون را نخواهد بود سوز

يا رب اين چندين علامت امشب است * يا مگر روزِ قيامت امشب است

يا ز آهم شمعِ گردون مرده شد * يا ز شرمِ دلبرم در پرده شد