منطق الطير ( چاپ عكسى ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٠

سؤال كردن طيور از هدهد

هدهد آنگه گفت كاى بى حاصلان * عشق كى نيكو بود از بد دلان

اى گدايان چند ازين بى حاصلى * راست نايد عاشقى و بد دلى

هر كه را در عشق چشمى باز شد * پاى كوبان آمد و جانباز شد

تو بدان كانگه كه سيمرغ از نقاب * آشكارا كرد رخ چون آفتاب

صد هزاران سايه بر خاك اوفكند * پس نظر بر سايهء پاك اوفكند

سايهء خود كرد بر عالم نثار * گشت چندين مرغ هر دم آشكار

صورتِ مرغانِ عالم سر به سر * سايهء اوست اين بدان اى بى خبر

اين بدان چون اين بدانستى نخست * سوىِ آن حضرت نَسَب كردى درست

چون بدانستى ببين آنگه بباش * چون بدانستى مكن اين راز فاش

هر كه او آن گشت مستغرق بود * حاش للّه گر تو گويى حق بود

گر تو گشتى آنچه گفتم ، نه حقى * ليك در حق دايماً مستغرقى

مردِ مستغرق حلولى كى بود * اين سخن كارِ فضولى كى بود

چون بدانستى كه ظلِ كيستى * فارغى ، گر مُردى و گر زيستى

گر نگشتى هيچ سيمرغ آشكار * نيستى سيمرغ هرگز سايه‌دار