مقامات ژنده پيل ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٠
225 - اثر شفابخش دعاى شيخ « 1 »
بازآرند . من فارغ بنشستم ، چون از آنجا باز آمدم طاعنان طعنها مىزدند ، تا روزى خواجه امام ابو عاصم رحمه اللّه مرا گفت : تو دعوى مريدى شيخ الاسلام مىكنى و او خر از تو بستد و به لشكرگاه برد تا خر بدزديدند و بهاى آن بخرابات بخوردند ، پس چرا نگويد كه خر تو كه برده است ؟ من اين ماجرا پيش شيخ الاسلام برگفتم گفت : برو اگر در اين دو سه روز خر به تو باز نيارند من بهاى خر بدهم . من ببوزجان آمدم ، مرا خبر دادند كه اينك خر تو در فلان سراى دارند . من آمدم و خرباز آوردم .
224 - نورانى شدن در بادگير
224 - نورانى شدن در بادگير
ديگر شيخ عمر حاجى گفت : وقتى شيخ الاسلام را دعوتى كرده بودم ، وقت خواب مهمانان را در ميان سراى جامه باز كردم و من و قوم بر بام رفتيم . چون نيم‌شب شد در اين سرا روشنائى پيدا آمد . من فرا كنار بام آمدم تا اين چه چيز است ، در بادگير ديدم هم چنان كه كسى شمعى برافروزد افروخته و از شعاع و پرتو آن همه ميان سراى روشن شده .
225 - اثر شفابخش دعاى شيخ « 1 »
225 - اثر شفابخش دعاى شيخ « 1 »
[ ديگر شيخ عمر ] ( وى از خلفاى شيخ الاسلام احمد است ، در قصبهء بوزجان ساكن بود . وى ) « 2 » گفت : وقتى من [ نا ] توان شدم بر صفتى كه هيچ اميد زندگانى نداشتم . و شيخ الاسلام به امغان بود ، چون ببوزجان آمد شنيد كه من به حال مرگ شده‌ام ، به عيادت به نزديك من آمد و مرا بپرسيد و بازگشت . يكى از منكران گفته
( 1 ) - اين حكايت در نسخهء اساس نيست ولى در C و در روضة الرياحين هست اما كاتب C را خلطى دست داده است كه در ابتداى اين حكايت بجاى آنچه من از روضة الرياحين نقل كرده‌ام دو سطر اول حكايت 106 ( داستان جزاى زنى گستاخ ) را نوشته است و سپس بجاى آنكه دنبالهء همان حكايت را بنويسد چند سطرى جسته و « گفت وقتى » را به حكايت بالا پيوسته است در نتيجه تقريبا تمام آن حكايت از نسخهء C سقط شده است . ( 2 ) - عبارت ميان دو هلال از روضة الرياحين ، ص 38 نقل گرديد