مجموعه رسائل عوارف المعارف ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٨

در تعريف عشق گويد

غرضها را همه يكسو نهادن * عنان دل بدست دوست دادن

اگر گويد در آتش رو روى خوش * گلستان دانى آتشگاه و آتش

دگر گويد كه در دريا فكن رخت * روى با رخت و منت دارى از بخت

به گردن پاس دارى طوق تعليم * نيابى فرق از اميد و از بيم

نه هجرت غم دهد نه وصل شادى * يكى دانى مراد و نامرادى

اگر صد سال پامالت كند درد * نياميزد به طرف دامنت گرد

بهر فكر و بهر حال و بهر كار * چه در فخر و چه در ننگ و چه در عار

به هر صورت كه نبود ناگزيرت * بجز معشوق نبود در ضميرت

محبت كيمياى جم و جانست * كه گر خود كيميائى هست آنست

بيا زين كيميا زر كن مست را * غنى گردان وجود مفلست را

مراد از كيميا تأثير عشقست * كه اكسير وجود اكسير عشقست

بر اين اكسير اگر خود را زند خاك * طلائى گردد از هر تيرگى پاك

اگر زين كيميا بوئى برد سنگ * عيار سنگ را باشد ز زر ننگ

صفات عشق را اندازهء نيست * كجا از عشق حرف تازهء نيست